ลานสกีเมโฮ

ลานสกีเมโฮเป็นลานสกีที่ต้องพักใกล้ๆ แล้วขึ้นมา ไม่ใช่หมู่บ้านสกีอิน ที่พักใกล้ที่สุดคือกระท่อมของลานสกีเองและมินชูกุกับโรงเตี๊ยมเล็กๆ ที่กระจายอยู่ในหมู่บ้านเมโฮ เป็นกิจการครอบครัวที่เสิร์ฟมื้อเย็นเร็ว ปูฟูกหลังอาหาร และเจ้าของคุ้นเคยกับชุดสกีเปียกๆ ที่กองอยู่หน้าประตู ถ้ายังไม่เคยพักมินชูกุ คู่มือมินชูกุ ของเราอธิบายว่าจะเจออะไรบ้าง

ถ้าอยากแช่น้ำร้อนปิดท้ายวัน ออนเซ็นท้องถิ่นคือเมโฮออนเซ็น ยูเซคัง และผู้ถือบัตรซีซันยังได้ลดค่าเข้าครึ่งราคา เป็นออนเซ็นแบบไปเช้าเย็นกลับ ไม่ใช่โรงแรม จึงเข้ากับที่พักในหมู่บ้านได้ทุกแห่ง

ถ้าอยากได้บรรยากาศมากขึ้น ให้พักที่ กุโจฮาจิมัง แล้วขับรถขึ้นมาทุกเช้า เมืองปราสาทเก่าแห่งนี้มีคลองน้ำ ถนนไม้ และตัวเลือกมื้อเย็นมากกว่าบนภูเขาหลายเท่า โรงแรมกุโจฮาจิมัง เซคิซุยเอ็น เป็นตัวเลือกแบบดั้งเดิมที่สงบ ให้ความรู้สึกแบบเรียวกัง ข้อแลกเปลี่ยนคือการขับรถ เผื่อเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงต่อเที่ยว และนานกว่านั้นในเช้าที่หิมะตก ตั้งนาฬิกาปลุกให้เช้าเข้าไว้

หิมะของลานสกีเมโฮมาจากลมมรสุมตะวันตกเฉียงเหนือฤดูหนาวลูกเดียวกับที่หล่อเลี้ยงทั้งโอคุมิโนะ อากาศเย็นดูดความชื้นเหนือทะเลญี่ปุ่น ปะทะเทือกเขาของกิฟุ แล้วเทหิมะลงมาอย่างรวดเร็ว ปริมาณหิมะถือว่าดีแม้ไม่ถึงระดับฮอกไกโด และคุณภาพหิมะคงที่ที่สุดบนยอด ส่วนด้านล่าง โดยเฉพาะช่วงบ่ายแก่และปลายฤดู หิมะจะหนักและเปียกขึ้น บางครั้งมีเปลือกน้ำแข็ง

ลานสกีมีทั้งหมด 12 เส้นทาง แบ่งเป็นสามกลุ่ม และตั้งชื่อตามความยาว คุณจึงรู้ทันทีว่ากำลังจะเจออะไร α คือเส้นทางระดับเริ่มต้น นำโดย α5000 เส้นทางลาดชันน้อยยาวห้ากิโลเมตรจากใกล้ยอดลงมาถึงฐาน และ α1400 เส้นทางผ่านป่าที่สวยมากตอนหิมะตก β คือแกนหลักระดับกลาง β1000 และ β900 เป็นเส้นทางครูสคลาสสิก ส่วน β300 เป็นเส้นทางโมกุลเพียงเส้นเดียว ถ้าอยากได้ความชันให้ไปที่ γ γ800 ชันที่สุดในลานที่ 38 องศาตรงช่วงหนักสุด γ900 ยาวกว่าและใจดีขึ้นนิด ส่วน γ200 สั้นและแหลมคม

ลิฟต์คือเหตุผลที่ลานสกีเมโฮรู้สึกใหญ่กว่าตัวเลขในสเปก ควอดที่หนึ่งและสองพาคุณขึ้นยอดสองช่วง ส่วนควอดที่สาม ที่สี่ และลิฟต์เก้าอี้คู่ช่วยกระจายคนไปยังโซนล่างและด้านข้าง ควอดที่สองปิดเร็วที่สุดตั้งแต่บ่ายต้นๆ ดังนั้นวางแผนรอบสุดท้ายจากยอดถึงฐานให้ดี พอลิฟต์ด้านบนปิด คุณก็เหลือแค่ครึ่งล่างของภูเขา

การเล่นสกีผ่านป่าที่นี่หมายถึงขอบเส้นทางและเส้นทางที่มีป่าขนาบ ไม่ใช่ป่าโปร่งที่เปิดให้เล่น ลานสกีชัดเจนมากเรื่องเขตแดน การข้ามเชือก ตาข่าย หรือป้ายเขตปิดเป็นสิ่งต้องห้ามเด็ดขาด และบัตรทุกใบของคุณจะถูกยึด รวมถึงบัตรซีซันด้วย ไม่มีระบบประตูและไม่มีพื้นที่นอกลานสกีที่อนุญาต ทิ้งอุปกรณ์ทัวร์ริ่งไว้ที่บ้านได้เลย

วันที่หิมะตกหนัก ให้ไปถึงที่จอดรถก่อนเคาน์เตอร์ขายตั๋วเปิด ขึ้นควอดที่หนึ่งต่อควอดที่สอง แล้วใช้ชั่วโมงแรกบนเส้นทาง γ และ β ช่วงบนขณะที่หิมะยังนุ่ม พอเส้นทางเหล่านั้นเละ ให้ลงไปที่ขอบเส้นทางและเส้นทางผ่านป่า ซึ่งหิมะจะคงสภาพได้นานกว่า พอถึงบ่ายต้นๆ เส้นทางที่ปรับสภาพหิมะแล้วยาวๆ ก็จะกลับมาเป็นเพื่อนคุณอีกครั้ง

ลานสกีเมโฮเป็นลานสกีที่ต้องขับรถไป ออกจากทางด่วนโทไก-โฮคุริกุที่ทางออกกุโจฮาจิมัง IC แล้วตามทางหลวงหมายเลข 472 เข้าไปในภูเขาราว 30 km จากใจกลางนาโกย่าใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วโมงถ้าถนนโล่ง จึงไปเช้าเย็นกลับได้ และนั่นก็เป็นเหตุผลที่ทางด่วนวันเสาร์มักรถติด

ระบบขนส่งสาธารณะค่อนข้างลำบาก สถานีที่ใกล้ที่สุดคือสถานีกุโจฮาจิมังของรถไฟนางาระกาวะ จากนั้นนั่งแท็กซี่ราวครึ่งชั่วโมง ถ้าไม่มีรถ คุณจะติดอยู่กับลานสกีเดียวและเวลาของแท็กซี่ คนส่วนใหญ่จึงเช่ารถ เรื่องยางหิมะ โซ่ล้อ และเอกสาร ดูได้ใน คู่มือเช่ารถและขับรถหน้าหนาว ของเรา

ช่วงที่โหดจริงคือทางหลวงหมายเลข 472 ถนนไต่ขึ้นเรื่อยๆ และหลังพายุหิมะอาจเป็นหิมะอัดแน่นหรือหิมะเละ ยางหิมะเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ มีโซ่ติดท้ายรถไว้ก็อุ่นใจ ส่วนวันหยุดสุดสัปดาห์ คอขวดจริงๆ คือที่จอดรถ มาให้เช้าแล้วคุณจะเลี่ยงได้ทั้งคิวและการเดินไกล

ลานสกีเมโฮเหมาะกับคนที่วัดความสนุกของวันสกีเป็นเมตรความสูงต่างระดับ คนที่ได้ประโยชน์มากสุดคือระดับกลางค่อนสูง มีเส้นทางครูสยาวๆ ความชันพอดีบน β และ γ อีกจำนวนหนึ่งให้ไม่ประมาท ครอบครัวก็เหมาะ มีโซนหิมะสำหรับเด็กแบบจริงจัง โรงเรียนสกี และเส้นทางมือใหม่ยาวห้ากิโลเมตรที่ทำให้มือใหม่รู้สึกเหมือนนักปีนเขา

มือโปรจะสนุกได้หนึ่งวัน โดยเฉพาะเช้าหลังพายุ แต่ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ ไม่มีประตู ไม่มีพื้นที่นอกลานสกี และมีเส้นทางระดับสูงแค่สามเส้น เพดานจึงมาถึงเร็ว นักล่าหิมะพาวเดอร์ควรมองลานสกีเมโฮเป็นจุดแวะหนึ่งในทริปวนโอคุมิโนะ ไม่ใช่ฐานหลัก และถ้ากำลังชั่งใจกับลานสกีชื่อดัง ลองใช้ เครื่องมือค้นหาลานสกีญี่ปุ่น ของเราดูว่าที่นี่เหมาะกับคุณแค่ไหน

คนรักสุนัขมีโบนัสหายาก ที่นี่มีเส้นทางสำหรับสัตว์เลี้ยงที่คุณเล่นสกีพร้อมน้องหมาได้ เฉพาะวันธรรมดา

บนภูเขา ร้านอาหารเซ็นเตอร์ที่ฐานรับมือคนแน่นช่วงมื้อกลางวัน มีร้านอาหารแห่งที่สองที่ตั้งชื่อตามเส้นทาง α5000 แถมคาเฟ่และร้านเครปสำหรับสายหวาน เมนูก็เป็นชุดมาตรฐานของโรงอาหารลานสกีญี่ปุ่น ทั้งข้าวแกงกะหรี่ ราเมน คัตสึ และข้าวหน้าต่างๆ ร้อนๆ ไม่ได้ว้าว แต่เติมพลังได้ดีทีเดียว

มื้อเย็นจะสนุกขึ้นเมื่อลงไปที่เมืองกุโจ ต้องลองเคจัง ไก่หมักกระเทียมกับมิโสะผัดบนกระทะเหล็กร้อนๆ ซึ่งเป็นของขึ้นชื่อท้องถิ่น และถ้าอยากจัดเต็มก็สั่งเนื้อฮิดะ กุโจฮาจิมังมีร้านอาหารและอิซากายะให้เลือกมากที่สุด และถ้าเมนูเป็นคันจิทั้งแผ่น คู่มืออิซากายะ ของเราช่วยได้

อาฟเตอร์สกีที่นี่คือการแช่น้ำร้อน ไม่ใช่ปาร์ตี้ แช่ออนเซ็น กินข้าวเย็น แล้วนอน ถ้าอยากตระเวนบาร์ แปลว่าคุณมาผิดหุบเขาแล้ว

• เวลาลิฟต์: ประมาณ 8:00 ถึง 16:30 และเปิด 7:30 ในวันหยุดสุดสัปดาห์และวันหยุดนักขัตฤกษ์เดือนกุมภาพันธ์ ลิฟต์แต่ละตัวปิดก่อนควอดที่ฐาน โดยควอดที่สองหยุดตั้งแต่บ่ายต้นๆ
• ตั๋ว: วันธรรมดาถูกกว่าวันหยุดอย่างเห็นได้ชัด และวันหยุดเดือนกุมภาพันธ์แพงขึ้นอีกนิด ที่จอดรถฟรีวันธรรมดาและเก็บเงินวันหยุด
• นอกเขตลานสกี: ห้ามเด็ดขาด มุดเชือกเมื่อไร หน่วยลาดตระเวนยึดบัตรคุณทันที รวมถึงบัตรซีซันด้วย
• สภาพอากาศและหิมะ: ดีที่สุดช่วงกลางฤดูหนาวเมื่อลมมรสุมเย็นพัดแรง ด้านบนคุณภาพหิมะดีกว่าด้านล่างมาก จึงควรเล่นด้านบนตอนเช้าและด้านล่างตอนบ่าย
• ภาษา: ป้ายและพนักงานส่วนใหญ่ใช้ภาษาญี่ปุ่น แต่ก็หาทางได้ง่าย และชื่อเส้นทางบอกความยาวให้คุณอยู่แล้ว
• ลานสกีใกล้เคียง: ลานสกีเมโฮเข้ากับทริปวนโอคุมิโนะได้อย่างลงตัว ร่วมกับไดน่าแลนด์ ทาคาสุ สโนว์พาร์ก ลานสกีฮิรุกาโนะโคเก็น ลานสกีวาชิกาตาเกะ และวิงฮิลส์ ชิโรโทริ รีสอร์ต ซึ่งขับรถถึงกันได้ในระยะสั้นๆ

ถ้าอยากหลบฝูงชนวันหยุดทั้งภูมิภาค คู่มือ ลานสกีญี่ปุ่นที่คนน้อย ของเรามีไอเดียเพิ่ม